Maandelijks archief: februari 2013

Philippe Vandenberg – Exile de peintre

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op dit moment kan het werk van Philippe Vandenberg (1952-2009) op een hernieuwde internationale belangstelling rekenen.  In de galerie Hauser & Wirth, London wordt onder de titel Philippe Vandenberg, Selected Works een selectie uit zijn werk getoond (nog te bezichtigen tot 13 april 2013).

Het werk van Philippe Vandenberg wordt gekenmerkt door diverse radicale stijlbreuken die iedere keer een deconstructie van het voorgaande werk inhouden, je zou bijna kunnen zeggen dat iedere nieuw werk een deconstructie is van het vorige. Vandenberg was radicaal in zijn visie op zijn werk en zijn leven. Bij weinig kunstenaars is werk en leven op zo’n innige manier met elkaar verbonden. De werken zijn soms wreed in de letterlijke betekenis van het woord maar de ondertoon is steeds het zoeken naar “verlossing”. Het werk is niet altijd goed begrepen en Vandenberg heeft soms bakken kritiek over zich heen gekregen. Zeker een werk als de lachende Yasser Arrafat mocht op massa’s kritiek rekenen en dit heeft de kunstenaar dan ook jaren achtervolgd.

In december 2003 verscheen bij Ergo Pers te Gent een boek met vierenzestig etsen onder de titel Exil de peintre. Een selectie uit de reeks is te bekijken op de site.

Gedurende een jaar creëerde Vandenberg  een serie etsen die samen met een gelijktijdig ontstane tekst leidden tot het boek Exil de peintre uitgegeven bij Ergo Pers te Gent. Tijdens de gelijknamige tentoonstelling Philippe Vandenberg, Exile de peintre in het Caermersklooster te Gent was de volledige reeks te bekijken.

De reeks gaf een nieuwe wending aan het werk. Motieven als ‘kruisiging’ en de existentiële bevraging van de plaats van de mens en de kunstenaar in deze wereld zijn nog steeds prominent aanwezig, maar de beeldentaal is minder getormenteerd geworden, meer gelouterd en uitgepuurd. Het anekdotische uit zijn vroegere werk heeft nu plaats gemaakt voor configuraties van een zuiver abstract lijnenspel, met referenties naar Louise Bourgeois, Jürgen Partenheimer, Barnett Newman en anderen.

De kinderen van Vandenberg hebben een estate opgericht om het werk te documenteren en persoonlijk denk ik dat er geen mooier eerbetoon kan zijn en op deze manier is het een weg om het werk van de vergetelheid te vrijwaren. Op de website werk, teksten essays en een tekst van Niels Van Tomme die de artistieke weg van Vandenberg beschrijft en meer duiding geeft.

 

William Kentridge – Grafiek – David Krut Projects

De Zuid-Afrikaanse kunstenaar William Kentridge is vooral bekend voor zijn animatiefilms, tekeningen, opera’s en multimediale opstellingen  Maar Kentridge is ook een begenadigd graficus. David Krut Projects is reeds jaar en dag zijn uitgever van het grafische werk. De in Johannesburg gevestigde uitgeverij/atelier/galerie heeft op zijn website een zeer uitgebreid archief van het grafisch werk van Kentridge staan dat de uitgever doorheen de jaren voor Kentridge uitgaf.

Het archief is onderverdeeld in 4 pagina’s: Universal archive linocuts, The Nose series, selectie van de edities door Krut uitgegeven en de gearchiveerde edities.

Universal archive linocuts: aan de linosneden van Kentridge gaan tekeningen vooraf. In dit geval zijn het de tekeningen die Kentridge reeds jaren maakt met Chinese inkt op pagina’s uit oude woordenboeken en encyclopedieën uit de jaren 50. Het is een steeds uitbreidende reeks waarin eenvoudige weerkerende thema’s uit Kentridge’s werk centraal staan: koffiepotten, vogels, bomen, katten, schrijfmachines… De tekeningen worden overgebracht  via een fotografische transfer en dan minutieus uitgesneden in de lino. Deze linosneden worden gedrukt op verschillende pagina’s uit diverse oude boeken.

In reeks starten de beelden als een vrij correcte weergaven van het onderwerp maar bij het vorderen van de serie komt abstractie om de hoe kijken. er wordt wel eens gezegd dat deze series zich op de rand van animatie en grafiek bevinden.

 The Nose series: in 2006 begon Kentridge aan een serie etsen die rond het thema van The Nose gebouwd zijn, tet verhaal van Nikolai Gogol dat door Shostakovich in een opera gegoten werd. De Metropolitan Opera in New York had Kentridge gevraagd om de opera naar een hedendaagse omgeving te brengen. In Kentridge’s versie wordt The Nose naar 1917 gebracht ten tijde van de Russische revolutie en daarna ook naar de jaren 30 van vorige eeuw om de invloed van Stalin te belichten. de serie bestaat uit 30 platen (aquatint, droge naald) die soms van woorden, vormen  in een sterk Constructivistisch rood voorzien zijn.

 

Selectie grafiek William Kentridge door Krut uitgegeven: David Krut ontmoette Kentridge voor de eerste keer in 1992 ens hun samenwerking is sindsien niet verbroken. In dit deel de selectie van grafiek die Krut uitgaf sinds 1992 voor Kentridge o.a. Thinking Aloudthe Magic Flute,  Nose, West Coast Series, Scribble CatUniversal Archive…

 

 

 

 

In het deel Archived Editions tenslotte een uitgebreid overzicht van het grafisch werk dat ook door andere uitgevers op de markt werd gebracht.

 

 

 

 

In 2006 verscheen bij David Krut Projects het boek William Kentridge Prints. Op het moment moeilijk te verkrijgen maar mist enig zoekwerk zeker te vinden.